Archief | oktober, 2013

Times are changing

25 Okt

Het is 4 mei 2005. Het Philips Stadion barst bijna uit zijn voegen. De teruggekeerde Phillip Cocu knikt een voorzet van Young-Pyo Lee tegen de touwen en zet PSV daarmee op een 2-0 voorsprong tegen het grote AC Milan. Door het dolle heen springen Guus Hiddink en Fred Rutten elkaar langs de lijn in de armen. Elders op het veld, voor de westtribune, vieren de spelers uitbundig het ontzettend belangrijke doelpunt. Cocu balt zijn vuist. PSV speelt AC Milan in de halve finale van de Champions League compleet dronken. Tot groot verdriet van de PSV-supporters deelt Massimo Ambrosini kort voor tijd en geheel tegen de verhoudingen in de genadeklap uit. Eindhoven huilt. Vooral van verdriet, dat even later plaatsmaakt voor trots. Bijna was de finale van het belangrijkste Europese clubtoernooi bereikt. “We verdienden het om hier de finale te halen. Helaas mocht het niet zo zijn”, zegt een zichtbaar teleurgestelde Cocu. “Er zat meer in voor ons”.

cocu

Het is 24 oktober 2013. Cocu betreedt het speelveld van het lege Maksimirstadion in Kroatië. De UEFA heeft bespeler Dinamo Zagreb beboet voor aanhoudende racistische spreekkoren. De huidige PSV-trainer kijkt eens om zich heen. Wat hij ziet is een troosteloze ambiance. Alsof hij een snoepwinkel binnenloopt waar alle schappen leeg zijn. Op het veld staan louter spelers die hun tienerjaren net achter zich hebben gelaten of zich zelfs nog in die fase bevinden. Gele schoentjes hier, tape-jes daar. Na de wedstrijd geeft het scorebord een 0-0-stand aan. Een bloedeloze 0-0, in wat alweer het vijfde jaar op rij Europa League is voor PSV, dat snakt naar de Champions League. Eerder in de Europa League-campagne werd in Eindhoven al verloren van het Bulgaarse Ludogorets. Nu pakken de Eindhovenaren een puntje in Zagreb. “Ik ben wel tevreden met dit punt. We hebben het maximale eruit gehaald”, zegt Cocu bloedserieus.

Times are changing..

Mentaliteit zorgt voor nivellering van de vaderlandse competitie

22 Okt

Als door een bliksemschicht getroffen ging hij even voor rust naar de grond. Een flinke zwelling en een blauwpaars oog waren het gevolg van een even harde als ongelukkige botsing met Tonny Vilhena. Direct zocht Marnix Kolder de kleedkamer op. Dat hij na rust niet meer terug zou keren op het veld leek de gewoonste zaak van de wereld. Wonderwel maakte de spits na rust toch zijn comeback. Slenterend, hard werkend, maar onzichtbaar. Knokkend voor dat ene puntje tegen Feyenoord, dat veel sterker was. Dankzij een taxatiefout van Mulder, die de muur niet goed posteerde, tekende de bonkige spits middels een vrije trap twee minuten voor tijd de gelijkmaker aan. Feyenoord verspeelde twee dure punten en Go Ahead Eagles sleepte een ‘bonuspuntje’ uit het vuur, zoals Booy het voor de wedstrijd mooi verwoordde.

kolder

Door het gelijke spel van FC Twente tegen Ajax kon PSV een dag later en ruim honderd kilometer verderop de koppositie heroveren. Het veld van de Groningse Euroborg lag er prima bij, de sfeer was goed en de wedstrijd golfde op en neer. Halverwege de tweede helft schoof Kostic de bal tussen de benen van Tyton door en zette de Noorderlingen daarmee op 1-0. Een ongelukkige overtreding van Hendrix ging er aan vooraf. Met veel misbaar beklaagde Schaars zich bij de scheidsrechter, waardoor de hele organisatie in flarden uiteenviel. Voor Kostic was het daarna een koud kunstje om de bal binnen te werken. De Eindhovense kopjes gingen hangen, het echte geloof verdween. In de wetenschap dat het dure punten had laten liggen in de strijd om de titel, keerde PSV huiswaarts.

Zomaar een greep uit het afgelopen voetbalweekeinde. Mentaliteit. Dat is de voornaamste reden van de nivellering van de eredivisie.