Tag Archives: Kampioen

Het woord is aan Phillip Cocu

13 Mei

Het hoge woord is er uit. Phillip Cocu is de komende vier jaar de hoofdcoach van PSV. In het bijzijn van algemeen directeur Tiny Sanders en technisch directeur Marcel Brands werd Cocu maandagochtend voorgesteld aan de pers. Ernest Faber en Chris van der Weerden worden zijn assistenten. Met een knipoog naar rivaal Ajax sprak Sanders van een ‘evolutie’.

20130513-141734.jpg

PSV koos aan het begin van vorig seizoen bewust voor gerenommeerde namen. Oud-coach Advocaat en oud-aanvoerder Mark van Bommel kwamen terug naar ‘hun’ PSV. “Ik kom alleen terug om kampioen te worden”, sprak eerstgenoemde in niet mis te verstane bewoordingen. Hij kreeg bijval van Van Bommel. Nauwelijks een jaar later is de prijzenkast van de Eindhovenaren enkel bijgevuld met een Johan Cruijffschaal, die als een troostprijs zal aanvoelen. De directie, Advocaat en de spelersgroep hebben gefaald.

Tiny Sanders repte maandagochtend op de persconferentie over een evolutie, beseffende dat de parallellen met de Amsterdammers enorm zijn. In 2010 kwam Cocu’s boezemvriend Frank de Boer bij Ajax aan de macht, nadat Martin Jol het wegens slechte resultaten voor gezien hield. Jol was een koper. Zeurde iedere transferwindow om meer geld en meer spelers. Die kreeg hij, maar resultaten waren er nimmer. De Boer gooide het direct over een andere boeg. De oud-captain van het Nederlands Elftal was voor zijn aanstelling trainer van Ajax A1 en kende de spelers van dat team op zijn duimpje. Hij koos voor de bekende Ajax-speelwijze en hield daar aan vast. Spelers als Eriksen, Alderweireld en Fischer werden moeiteloos ingepast en Ajax werd drie jaar op rij landskampioen.

20130513-141804.jpg

Advocaat fungeerde tijdens het afgelopen seizoen als de Jol van PSV. Door zijn successen in het buitenland verwierf hij terecht een grote naam als trainer. Toen bleek dat de PSV-selectie naar de maatstaven van Advocaat niet genoeg kwaliteit bezat, vroeg hij de directie om de knip te trekken. Dat weigerde beleefd. De doelstelling waar Advocaat dit seizoen zo vaak aan refereerde, kampioen worden, werd niet behaald. De dikwijls chagrijnige Hagenees trok zijn conclusies en stapte op.

Phillip Cocu was het voorbije jaar trainer van PSV A1, nadat hij het seizoen ervoor als interim-trainer al twaalf wedstrijden de touwtjes in handen had van PSV 1. Hij koos bewust voor de stap terug, om op die manier een kijkje in de keuken van de jeugd te kunnen nemen. Noem het gerust observeren. “Ik heb een aardige kijk op de talenten die er in de A1 rondlopen. Ook op de talenten die onder de A1 komen”, vertelde de ex-voetballer, die voor vier jaar tekende.

“We zijn overtuigd dat het mogelijk is om talenten door te laten groeien. We gaan bouwen aan een nieuw elftal en daarbij zullen veranderingen plaatsvinden. Daar hebben we tijd voor nodig, maar dat wil niet zeggen dat onze doelstellingen anders zijn”, klinkt Cocu net als De Boer bij zijn aanstelling strijdvaardig. Saillant is dat de goede vrienden voorheen tegelijkertijd de rol van assistent-trainer van Van Marwijk bekleedden bij het Nederlands Elftal.

PSV kiest overduidelijk voor een nieuwe beleid. Noem het gerust een revolutie, ook al wil Sanders die term niet in de mond nemen. Cocu beschikt wellicht over minder charisma dan De Boer, lijkt afstandelijker, maar kiest meer weloverwogen bewoordingen. In zijn periode als speler heeft hij reeds bewezen een people’s manager te zijn. Spelers liepen met hem weg als aanvoerder, terwijl hij tegelijkertijd de wetten van het topvoetbal overbracht. Met die kwaliteiten is Cocu in staat om spelers beter te maken.

Nu is het woord aan Cocu, die een nieuwe en frisse wind over PSV zal moeten laten waaien. Het belangrijkste is dat hij die kans krijgt. Cocu is duidelijk, weet wat hij wil en waar hij over praat met zijn verleden als topvoetballer bij onder andere PSV en FC Barcelona. Als PSV het woord ‘moeten’ uit haar woordenboek schrapt en de nieuwe hoofdtrainer de kans geeft om iets volledig nieuws op te bouwen, kunnen de donkere wolken, die zich inmiddels al vijf jaar boven het Philips Stadion samenpakken, verdreven worden. Zal Cocu de zon opnieuw kunnen laten doorbreken in Eindhoven? Hoe vreemd het ook klinkt: als de parallel met Ajax doorloopt, zijn de kaarten voor hem gunstig geschud.

Advertenties

Terugblik Eredivisie 2012/2013 deel 1

6 Mei

Het seizoen 2012/2013 is bijna ten einde. Ajax prolongeerde haar titel en werd voor de 32e keer landskampioen. PSV legde als runner-up beslag op de felbegeerde tweede plaats, die recht geeft op het spelen van de voorronde van de Champions League. Willem II moest een pas op de plaats maken en zal volgend seizoen actief zijn Jupiler League, terwijl Roda JC en VVV Venlo het vege lijf middels de play-offs nog moeten zien te redden. Aan de hand van een aantal lijstjes volgt een terugblik op het afgelopen eredivisieseizoen.

Deze keer: De verrassingen

1: Graziano Pelle (Feyenoord)

In de zomer van 2012 maakt Feyenoord bekend dat het de Italiaan Graziano Pelle (27) voor een jaar heeft gehuurd van Parma. De aanvaller, die van 2007 tot 2011 in het rood-wit van AZ actief was, staat er aanvankelijk niet om bekend een goaltjesdief te zijn. In Alkmaarse dienst wist Pelle in 78 wedstrijden slechts 14 keer het net te vinden. In Rotterdam heeft hij voor dat aantal slechts evenzoveel wedstrijden nodig. Het legioen sluit Pelle in de armen en hij betaalt hen met zijn doelpunten, waaronder een prachtige volley tegen aartsrivaal Ajax, dubbel en dwars terug. De Italiaan manifesteert zich als de kapstok waaraan het spel van Feyenoord wordt opgehangen en zuivert in een klein jaar tijd zijn naam. Inmiddels staat hij definitief onder contract bij de stadionclub.

2: Wilfried Bony (Vitesse)

Wilfried Bony staat al sinds de winter van 2011 op de loonlijst van het gerenoveerde Vitesse, maar maakte dit seizoen pas naam. En hoe. Door zijn sterke fysiek en zijn neusje voor de goal blijkt Bony vanaf speelronde 1 een ware plaag te zijn voor iedere verdediger op de Nederlandse velden. De 25-jarige Ivoriaan is in de winterstop dicht bij een overgang naar de Premier League, maar verlengt uiteindelijk toch zijn contract in Arnhem. Halverwege april haalt Bony vernietigend uit naar de clubleiding van Vitesse, dat naar zijn mening eerder gemaakte beloftes niet nakomt. De topschutter noemt een vertrek onvermijdelijk en zal volgend seizoen naar alle waarschijnlijkheid dus niet meer op de Nederlandse velden te bewonderen zijn.

3: Adam Maher (AZ)

Adam Maher heeft zich dit seizoen definitief opgeworpen als grootste Nederlandse talent. De geboren Marokkaan is de dirigent van het zwalkende team van Gert-Jan Verbeek. Als centrale middenvelder zet hij de lijnen uit en is hij de baas van het jonge AZ. Bondscoach Louis van Gaal laat hem niet voor niets in augustus zijn officiële interlanddebuut maken, in en tegen Belgie. In de winterstop is hij dicht bij een overgang naar PSV, maar de Eindhovenaren kunnen de hoge transfersom die AZ verlangt niet ophoesten. Een vertrek in de zomer is echter onontkoombaar. Dat PSV nog steeds meer dan geïnteresseerd is in de jongeling is een publiek geheim en inmiddels dingt ook landskampioen Ajax naar zijn diensten.

4: Daley Blind (Ajax)

Daley Blind verslaat in het begin van het seizoen Mitchell Dijks in de strijd om de linksbackpositie. Tot dan toe is Blind het mikpunt van de Ajax-supporters: wegens zijn ongelukkige wedstrijden van het vorige seizoen wordt hij zelfs met enige regelmaat uitgefloten. Door zijn sterke spel weet de zoon van ex-international Danny Blind die negatieve klanken binnen de kortste keren te verbannen en zijn relatie met het publiek verbetert. Op het veld toont hij aan reuzenstappen te hebben gemaakt en een uitgegroeid te zijn tot een betrouwbare back. In november maakt hij tegen Duitsland zijn debuut in het Nederlands elftal en nu, enkele maanden later en een kampioenschap rijker, lijkt hij de concurrentiestrijd met Willems voorlopig in zijn voordeel beslist te hebben.

5: Viktor Fischer (Ajax)

Ajax neemt Viktor Fisher in 2011 op 16-jarige leeftijd voor 1,3 miljoen over van het Deense FC Midtjylland. Na een jaar te hebben geacclimatiseerd in de jeugdopleiding, neemt Frank de Boer de Deen dit seizoen definitief op in zijn selectie. Al gauw speelt Fischer de tegenvallende Sana uit de basis en laat hij, nog steeds slechts achttien jaar oud, zien reeds beslissend te kunnen zijn in de topduels. Mede dankzij de doelpunten en het frisse spel van Fischer verslaat Ajax zowel Feyenoord als PSV. De jongeling is niet meer weg te denken uit het basisteam van de landskampioen en wordt door het publiek uitgeroepen tot talent van het jaar.

Robin van Persie is een grote meneer geworden

22 Apr

Hij is de 29 jaar ruimschoots gepasseerd en zijn eerste grijze haartjes beginnen zich inmiddels te vertonen. Het werd tijd voor het eerste landskampioenschap van Robin van Persie, de absolute vedette van Manchester United en het Nederlands elftal. Maandagavond viel die eer hem ten deel. Met drie goals tegen Aston Villa bezorgde hij The Mancunians hoogstpersoonlijk de titel.

20130422-225933.jpg

De geboren en getogen Rotterdammer startte zijn voetballoopbaan reeds op 4-jarige leeftijd bij Excelsior. In een lichting met onder anderen Luigi Bruins, Mounir el Hamdaoui en Saïd Boutahar was hij steevast een van de uitblinkers. Dat bleef enkele kilometers verderop niet onopgemerkt; op zijn dertiende haalde het grote Feyenoord hem op in Kralingen.

Van Persie stond te boek als een van de grootste talenten die de jeugdopleiding van de club rijk was. Zijn gedrag ging hem in de loop van de tijd echter parten spelen en al gauw kreeg hij het stempel onhandelbaar. Door zijn onmiskenbare talent kon Van Marwijk, later een bepalende factor in zijn carrière gebleken, niet om de Rotterdammer heen. Hij debuteerde in 2002 tegen Roda JC. Daarnaast won hij dat jaar de Uefa Cup en legde hij beslag op de titel Talent van het Jaar.

Op aandringen van Wenger legde Arsenal de – toen nog – vleugelspeler in 2004 vast. Ook al was zijn talent onmiskenbaar, Feyenoord stond vanwege het lastige gedrag van de eigenwijze Van Persie en de geboden transfersom niet onwelwillend tegenover een transfer.

Spijt hebben de Londenaren nooit gekregen van de aankoop. Onder de vleugels van Bergkamp en Henry ontpopte Van Persie zich tot een internationale topspeler. Arsenal staat er echter om bekend spelers op jonge leeftijd voor weinig geld naar Londen te halen, om ze daarna op te leiden tot toppers. De club bleek met die visie niet meer in staat om tegen financiële grootmachten als Chelsea en Manchester United op te boksen.

Ondertussen bereikte Van Persie in 2010 als aanvalsleider van Oranje de WK-finale, die verloren werd van Spanje. Steeds meer geruchten staken de kop op dat de Nederlander open zou staan voor een transfer naar een absolute topclub. Uitgerekend rivaal Manchester United bood hem een uitweg. Sir Alex Ferguson besloot de knip te trekken en legde 32 miljoen euro op tafel. Een bod dat voor Arsenal niet te weigeren bleek.

Een flitsende start volgde op Old Trafford. Zoals het een ware vedette betaamt, nam Van Persie United het gehele seizoen bij de hand. In alle competities scoorde hij er lustig op los. Zijn drie goals van maandagavond brengen zijn competitietotaal op 24 goals.

Na een wekenlange droogte bewijst Van Persie juist in de kampioenswedstrijd dat hij de man is waar het om draait in Manchester. Met drie goals, waarvan de tweede van grote schoonheid was, schenkt hij United de titel. Het grote talent van voorheen is een hele grote meneer geworden. Een die de grootste clubs ter wereld schrik aanjaagt, een die met verve de absolute hoofdrol in het Nederlands elftal opeist. Sinds maandagavond ook een die eindelijk zijn eerste titel heeft laten noteren. De prijzenjacht van de Rotterdammer is begonnen.

Trailer PSV – Ajax

11 Apr

Misschien is een kampioenschap van Feyenoord zo gek nog niet

25 Feb

In Eindhoven wisten ze het vorige week zeker. Na de heroïsche overwinning op FC Utrecht had PSV zich opgeworpen als de gedoodverfde titelfavoriet. In Amsterdam bulkte men ook als vanouds van het zelfvertrouwen. Op halve kracht werd RKC Waalwijk verslagen en de achterstand op koploper PSV werd weer teruggebracht naar drie punten. Feyenoord, dit seizoen verrassend goed presterend, werd na het onverwachte verlies bij promovendus PEC Zwolle afgeschreven. Een jong en hongerig team, zo prezen de media de ploeg van Ronald Koeman, maar nog niet klaar voor het landskampioenschap.

Slechts zeven dagen later werd eens te meer duidelijk dat de Eredivisie een knotsgekke en niet te voorspellen competitie is. De sterk spelende Rotterdammers verslaan het zonder het hart spelende PSV en zijn weer helemaal terug in de race. Aartsrivaal Ajax morste kans na kans en kwam mede dankzij arbiter Van Boekel, hij keurde twee goals ten onrechte af, in de eigen ArenA niet langs het nietige ADO Den Haag. Daarnaast is FC Twente aan een vrije val bezig. Het verlies bij SC Heerenveen betekende alweer het zesde puntverlies op rij. De laatste keer dat de Tukkers zo’n dramatische reeks neerzetten dateert van het seizoen 2002/03.

De oorzaak van de matig presterende topclubs laat zich niet gemakkelijk raden. Daar waar PSV en FC Twente er om bekend staan jaarlijks voor enkele miljoenen spelers te kopen, proberen Ajax en Feyenoord juist de jeugdopleiding maximaal te benutten. Aan beide visies kleven voor- en nadelen. Flinke investeringen, zoals de twee eerstgenoemde clubs blijven doen, geven vaak wel degelijk een kwaliteitsinjectie. Het probleem dat vervolgens de kop opsteekt, is dat er geen team staat. Er is te weinig samenhang. Dat heeft zowel Ajax als Feyenoord op hen voor. Dankzij het vaak al jarenlange samenspelen van de spelers, zijn zij goed op elkaar ingespeeld en zijn zij bereid de hand voor elkaar in het vuur te steken. Met een team kampioen worden dat vrijwel allemaal eigen spelers kent is natuurlijk het ideaalplaatje. Wat echter vaak uit het oog verloren wordt is de realiteitszin. Vaak is er geen speler die opstaat als het eventjes niet zo lekker loopt. Dan wordt er ineens gesproken over ‘de jonkies van Feyenoord’ of ‘de kinderen van Ajax’.

Feyenoord presteert naar haar kunnen. Na jarenlange financiële en sportieve malaise lijkt de club het licht te hebben gezien. Koeman heeft een alleraardigst team neergezet. Een derde plaats aan het eind van de rit zou aan het begin van het seizoen worden gezien als een fantastisch resultaat. Nu de achterstand op koploper PSV slechts drie punten bedraagt, strijdt het zomaar mee om de titel. Bij PSV, Ajax en in mindere mate FC Twente, allemaal gekenmerkt als titelkandiaat, blijkt de druk toch bijzonder hoog te zijn. De reden dat deze clubs zoveel punten verspelen is simpelweg een mentaliteitskwestie. Bij de Eindhovenaren dienen Van Bommel en Strootman de kar te trekken. Van Bommel kent het klappen van de zweep, terwijl Strootman binnen afzienbare tijd klaar lijkt te zijn voor de Europese top. In Amsterdam heeft men met Alderweireld een echte leider in het hart van de defensie. Eriksen is in potentie de beste voetballer, maar is nog niet hard en constant genoeg. Twente heeft met Chadli en Tadic ook twee buitengewone voetballers, die qua mentaliteit en kwaliteit het niveau van de club op termijn zullen ontstijgen. Juist daar zit het probleem. Wie staat er bij PSV op als Van Bommel en Strootman wegvallen? Mertens? Te licht. Lens? Te wisselvallig. Bij Ajax geldt hetzelfde. Poulsen? Moisander? Beiden te licht om het team bij de hand te nemen. Bij FC Twente is Brama geen zekerheidje meer, terwijl Castaignos een miskoop van de hoogste orde blijkt te zijn. Daardoor is een overwinning tegen teams van het niveau PEC Zwolle, RKC Waalwijk en Willem II niet langer een zekerheidje meer, zelfs niet in eigen huis.

Vanuit dat oogpunt is een kampioenschap in Rotterdam-Zuid, ondanks dat ook zij veel onnodig puntverlies lijden, niet ondenkbaar. De club heeft duidelijk de goede weg ingeslagen, speelt als enige met het hart en heeft een relatief gemakkelijk programma. Van Gastel was in 1999 de laatste die de kampioensschaal aan het Feyenoord-publiek mocht tonen op de Coolsingel. Drie jaar later werd de UEFA Cup gewonnen, daarna volgde een decennium magere jaren. Het legioen is hongerig. Het legioen is hoopvol. Maar het legioen weet ook dat volgende week uit bij NEC in Nijmegen weer een pittige wedstrijd wacht. Bij puntverlies zal alles weer anders zijn en krijgen de clubs weer nieuwe predicaten opgespeld. Net zoals tijdens de voorgaande 24 speelronden.

20130225-110125.jpg